Inleiding

Bij het begin van de 9-jarige oorlog (1688-1697) werden op geheel andere basis vreemde troepen aangenomen. Met verschillende Duitse vorsten werden bondgenootschappen gesloten, waarbij Nederland zich verplichtte een deel van het Duitse leger in betaling te nemen. Vaak ontvingen deze vorsten ook nog een geldelijke tegemoedkoming.
Vormden de vreemde regimenten in Nederlandse dienst slechts een bescheiden deel van de infanterie, deze 'subsidie-troepen' waren zo talrijk, dat ze nagenoeg een derde van alle troepen onder Nederlands bevel uitmaakten.

De eigen geldmiddelen van een kleinere vorst waren meestal te beperkt om een groot staand leger te onderhouden. Als een grootmacht hem subsidie verleende, door het leeuwendeel van de kosten voor zijn rekening te nemen, behoorde een dergelijk leger wel tot de mogelijkheden. Dit verschafte de kleinere vorst op zich een aantal voordelen. Ten eerste streden de verhuurde troepen meestal buiten de eigen territoria van de vorst. Toch kon de verhuurder de troepen terugroepen ter verdediging van zijn eigen territoria. Op deze wijze was de veiligheid van het eigen gebied beter gegarandeerd tegen de schending van de vijand. Ten tweede verleende een groot staand leger veel prestige aan de vorst. De positie van de vorst in kwestie verstevigde ten opzichte van de andere vorsten. De alliantie met de hurende grootmacht bracht een belangrijke beschermheer voor de kleinere vorst op. Deze veiligheidsvoordelen wogen op zichzelf al op tegen de financiële voordelen.
Voor de grootmachten betekende het subsidiesysteem in de eerste plaats meer troepen. Tijdens de Spaanse successie-oorlog vormden de subsidie-troepen bijna één derde van het totale leger. Zeer belangrijk was ook de aanwending ervan als machtsmiddel bij de kleinere vorsten. Dankzij de subsidies konden ze druk uitoefenen op de totale politiek van de vorst in kwestie. Toen Nederland b.v. in 1672 in oorlog was met Frankrijk, viel deze samen met zijn bondgenoot de bisschop van Münster ons land binnen, daarmee was het "rampjaar" een feit. Bij de Spaanse successieoorlog (1702-1714) was Münster middels een alliantieverdrag aan Nederland verbonden en leverde meerdere bataljons subsidie-troepen.

Aantal manschappen

Aantal manschappen in		Begin	eind
staat van oorlog van:	1689	1702	1702	1710	1788
Brandenburgse troepen	6.116	1.680		1.680	1.400	(3 bat -1794)
Brunswijkse troepen	3.300	1.400			3.000	(2 reg. 1 bat. 1 comp -1794)
Mecklenburgse troepen		1.680		1.680	1.000	(1 reg. 1 bat)
Hannoveraanse troepen		4.452		4.452
Hessen-Kasselse troepen	1.200	2.460		2.240
Zweedse troepen	6.048
Keur-Paltische troepen		3.168		6.193
Deense troepen		3.222		4.000
Munsterse troepen				1.600	2.000	(2 reg. -1794)
Pruisische troepen				2.127
Würtembergse troepen				1.700
Saksische troepen				3.300
Holsteinse troepen				797
totaal subsidie troepen	16.664	16.662		31.169
eigen regimenten	50.214	62.243		77.300
totale infanterie	66.878	78.905	92.817	108.469
Britse infanterie			28.860

Vlaanderense Campagne

Deze Britse regimenten op Nederlandse bodem, onze Prins Willem III was sinds 1688 tevens koning van Engeland, zijn er voor de Spaanse Successieoorlog (1702-1714). Bij zijn overlijden in 1702 had hij in Engeland maar liefst 7 cavalerie en 50 infanterie regimenten opgericht voor deze oorlog. Volgens een document gepubliceerd op www.regiments.org waren onderstaande Britse regimenten betrokken in deze Vlaanderense Campagne met o.a. veldslagen te Blenheim (1704), Ramillies (1706), Oudenaarden (1708) en Malplaquet (1709). Daar de Prins Willem III in 1702 kinderloos stierf werd hij in Engeland opgevolgd door Koningin Anna. In 1712 sloot Engeland een afzonderlijke wapenstilstand met Frankrijk en liet het zijn troepen in het gezicht van de vijand af marcheren. Gelukkig voor ons marcheerden de vreemde troepen in Engelse dienst niet mee, waardoor er toch nog een voordelige vrede gesloten kon worden.

Naam Regiment	Blenheim	Ramillies	Oudenaarden		Malplaquet
The Queen's Regiment of Horse	1704	1706	1708		1709
The Queens Regiment of Foot	1704	1706	1708		1709
4th Regiment of Horse	1704	1706	1708		1709
The Earl of Bath's Regiment of Foot	1704	1706	1708		1709
7th Regiment of Horse	1704	1706	1708		1709
Sir Willams Clifton's Regiment of Foot	1704	1706	1708		1709
8th Regiment of Horse	1704	1706	1708		1709
Archibald Douglas Regiment of Foot	1704	1706	1708		1709
9th Regiment of Horse	1704	1706	1708		1709
Earl of Granards Regiment of Foot	1704	1706	1708		1709
2nd Dragoons	1704	1706	1708		1709
Scots Fuziliers	1704	1706	1708		1709
5th Dragoons	1704	1706	1708		1709
Lord Herberts Regiment of Foot	1704	1706	1708		1709
1st Regiment of Foot Guards	1704	1706	1708		1709
Sir Edward Dering's Regiment of Foot	1704	1706	1708		1709
his Majesty's Royal Regiment of Foot	1704	1706	1708		1709
Earl of Angus's Regiment of Foot	1704	1706	1708		1709
Holland Regiment	1704	1706	1708		1709
Thomas Meredith's Regiment of Foot	1704	1706	1708		1709
Schotse Brigade	1704	1706	1708		1709

Military Modelling

In het blad Military Modelling loopt op dit moment een serie getiteld: Famous Regiments of the Britisch Army. Enkele van bovengenoemde regimenten zijn hierin reeds behandeld:

Earl of Angus's Regiment

(Vol. 32 no. 1 Jan-Feb 2002)

Het Camerion Regiment of Foot is opgericht in 1689 als The Earl of Angus's Regiment, bestaande uit 20 compagniën van elk 60 manschappen, onder het commando van James, Earl of Angus, de eerste kolonel. Vele recruten kwamen uit de rangen van de vroegere Cameronian Guards of the 'Lords of Convention', een Schotse religieuze sekte, welke werd vervolgd onder de latere Stuart koningen. In 1691 vertrok het regiment, nu beter bekend als The Cameronians, met het leger van Koning Willem III om te vechten in de negenjarige oorlog met Frankrijk, waar het betrokken was bij de slagen van Steinkerk in 1692 en Landen of Neerwinden in 1693. De grenadierscompagnie leverde een aandeel in de overwinning van Namen in 1695. Onder druk van het Engelse Parlement werd het leger gereduceerd aan het einde van de vijandigheden en keerde het regiment in 1699 terug naar Schotland.
In 1700 vertrok het om onder bevel van de hertog van Malborough te vechten in de campagnes tegen de Fransen in de slagen van Blenheim, Ramillies, Malplaquet, en de overwinningen van Dendermonde en Ath. Een detachement was betrokken bij de bestorming van Schellenberg. In 1715 vertrok het naar Engeland. Later was het nog betrokken bij de invasie van Walcheren in 1794.

Titels:
1689	The Earl of Angus's Regiment
1692	Andrew Monro's Regiment
1693	James Fergusson's Regiment
1705	John Borthwick's Regiment
1706	James, Lord Dalrymple's Regiment
1706	George Preston's Regiment
1720	Philip Anstruther's Regiment
1747	The 26th Regiment of Foot
1751	The 26th Regiment of Foot (The Cameronians)
1782	The 26th (or Cameronian) Regiment of Foot
1881	The 1st Battalion, The Scotch Rifles (The Cameronians)

Earl of Granard's Regiment of Foot

(Vol. 32 no. 12 Oct-Nov 2002)

Gedurende 1684 werden de compagnieën die in Ierland waren gestationeerd gegroepeerd in regimenten. Een van die regimenten was het Earl of Granard's Regiment of Foot. Met uitzondering van dit regiment volgden alle overigen regimenten of Konong James in de revolutie of werden ze door Koning Willem III (van Nederland en Engeland) ontbonden. Hiermee werd het toekomstige 18th Foot een van de oudste regimenten van Ierland. In 1689 vertrok het regiment naar Engeland, waarna het mee vocht te Boyne in 1690 en te Aughrim in 1691. In 1693 diende het als mariniers bij de vloot voor af gaande aan de landing te Vlaanderen. In de campagne van 1694-1697 in Vlaanderen haalden de Britten slechts één overwinning n.l. in augustus 1695 bij de slag om Namen. Het regiment, gadegeslagen door de koning, werd beloond voor dapperheid in de tweede, bijna hopeloze aanval op Terra Nova, met de titel: The Royal Regiment of Ireland. Ook mocht het sindsdien tooien met een harp, een kroon en de Nassause Leeuw, omcirkeld door het motto: Virtutis Namurcencis Praemium. Dit waren de eerste Britse onderscheidingstekens ooit.
In de slag zelf verloor het regiment 25 officieren (12 gedood, 13 gewond) en 271 manschappen (86 gedood, 185 gewond). Het vocht onder de Hertog van Malborough te Schellenburg, Blenheim, Ramillies, Oudenaarde, Malplaquet (waarvoor onderscheiding zijn uitgereikt, hoewel pas sinds 1882 toegestaan werd deze 4 onderscheidingen te dragen), en had haar deel in de overwinningen van Lille, Lisle, Tournay, Aire en Bouchain. In 1715 vertrok het naar Engeland. In 1745, na de slag van Fontenoy, was het terug in Vlaanderen, maar werd als gevolg van de rebellie van 1745 weer terug getrokken.

Titels:
1684-1686	luitenant-generaal Arthur Forbes, (1st) Earl of Granard's Regiment
1686-1689	Arthur Forbes (Lord Forbes), (2nd) Earl of Grenard's Regiment
1689	Sir John Edgeworth's Regiment
1689	Edward Brabazon, (4th) Earl of Meath's Regiment
1692-1695	majoor-generaal Frederick Hamilton's Regiment
1695-1751	The Royal Regiment of Ireland
1751-1922	The 18th (The Royal Irish) Regiment of Foot